«
»
FacebookGoogle+

Wilde Maus (2017)

Wilde Maus to niezwykle spontaniczna komedia w której ukazane są perypetie Georga (Josef Hader) będącego znanym i dotychczas cenionym krytykiem muzycznym. Pracuje on w Wiedeńskiej gazecie na łamach której publikuje swoje recenzje, które nawiasem mówiąc są bardzo ostre i niepobłażające nikomu. Potrafi przyczepić się do najdrobniejszej pomyłki czy niedopracowania muzyków których ocenia. To właśnie ostrość jego recenzji i absolutnie krytyczne podejście bez cienia pobłażliwości czy sympatii przyczyniło się do jego popularności wśród czytelników i do uznania go za autorytet w zawodzie, którym para się Georg. Jednak wszystko kiedyś się kończy nic nie jest nam dane na wieczność. Podobnie jest z Georgem, pewnego dnia cały jego dotychczasowy świat wali się mu na głowę bez najdrobniejszego ostrzeżenia czy zapowiedzi, która pozwoliłaby mu się przygotować do katastrofy.

Premiera: 28 lipca 2017 r.
Reżyser: Josef Heder
Scenariusz: Josef Heder
Zdjęcia: Xiaosu Han, Andreas Thalhammer

Wilde Maus, zwiastun 2017

O filmie – YouTube, Strona filmu, Facebook

A wszystko to za sprawą jego szefa Wallera (Jörg Hartmann) będącego Niemcem, który w ramach cięcia kosztów i w ramach zwolnień grupowych decyduje rozstać się z Georgem zwalniając go bez cienia żalu. Tym sposobem 50-cio letni krytyk muzyczny znalazł się na bezrobociu. To był straszny cios dla Georga, który był świecie przekonany, że jego pozycja jako krytyka i dziennikarza wiedeńskiej gazety jest niezachwiana i nic nie jest w stanie zniszczyć czy zignorować jego wkład w promocję doskonałej muzyki. Do głębi poruszony i wściekły na „niemieckiego knura”, który śmiał zwolnić autorytet jakim bez najmniejszych wątpliwości w swoim odczucie jest on znany i ceniony krytyk muzyczny, wraca do domu. Jednak nawet w domu nie dane jest mu zaznać spokoju, za sprawą dużo młodszej od niego żony Johanny (Pia Hierzegger), która od 3 lat bez efektownie stara się zajść w ciążę aby móc urodzić ich wspólne dziecko co w jej mniemaniu byłoby ukoronowaniem ich miłości i związku. Bezustannie dręczy Georga informacjami o swojej kolejnej owulacji i tym, że muszę się właśnie w tej chwili kochać aby prawdopodobieństwo jej zapłodnienie było więcej niż pewne. Chociaż ich małżeństwo z pozoru wydaje się poukładane i stabilne to jednak okazuje się, że już dawno przestali patrzeć w tym samym kierunku. Ich poglądy, potrzeby i zapatrywania już dawno rozjechały się w dwóch różnych kierunkach. Dzisiaj ich rozmowy przypominają burzę z gradobiciem i muszą być zawsze wspomagane czerwonym winem, które pozwala rozładować napięcie między nimi do którego dochodzi coraz częściej w temacie potomstwa, którego pragnie Johanna. Sfrustrowany tym stanem rzeczy Georg tak bardzo obawia się reakcji swojej żony, że postanawia nic jej nie mówić o swojej porażce zawodowej, którą dla niego było zwolnienie z pracy. Tego wieczoru jednak następuje dobicie leżącego, czym dla właśnie zwolnionego krytyka muzycznego były słowa jego żony nieopatrzenie sugerujące, że jego plemniki są chyba za stare aby móc ją zapłodnić i stąd problem z zajściem przez nią w ciążę, co mimo jej usilnych starań, nie przynosi efektu już od 3 lat. Załamany tym Georg poprzysięga zemstę na swoim byłym już szefie od którego decyzji o zwolnieniu go z pracy rozpoczął się ciąg nieszczęść w jego życiu. Aby ukryć przed żoną fakt, że jest bezrobotnym codziennie rano jak to miało dotychczas miejsce wychodzi z domu i udaje się do pracy, którą jest aktualnie dla niego przesiadywanie w paraku na ławce i czytanie gazety w której ma możliwość zobaczyć recenzje jego następczyni w roli krytyka muzycznego młodej redaktorki Fitz (Nora von Waldstätten, która jego zdaniem o muzyce, szczególnie muzyce klasycznej nie ma bladego pojęcia. Jego głównym zajęciem podczas przesiadywania na ławce w parku jest obmyślania planu zemsty na „niemieckim wieprzu” jak określa swojego byłego szefa. Kiedy pewnego dnia spotyka w parku swojego szkolnego kolegę Ericha (Georg Friedrich), również sponiewieranego przez życie jak Georg związanego w nieformalnym związku z Rumunką o imieniu Nicoletta (Crina Semciuc) postanawia wprowadzić go w swój plan zemsty na byłym szefie czyniąc z niego wspólnika. Obaj sfrustrowani 50-cio latkowie całymi dniami przy piwie albo bezcelowym włóczeniu się po parku obmyślają sposoby na uprzykrzenie życia redaktorowi naczelnemu gazety w której do niedawna był zatrudniony Georg. Ich pomysły dzięki swojej naiwności, która nie przystoi dwóm dojrzałym mężczyzną wywołują salwy śmiechu wśród widzów tej słodko-gorzkiej, wypełnionej czarnym humorem komedii jaką jest Wilde Maus. Pomysł z porysowaniem karoserii Ferrari którym jeździ były szef krytyka muzycznego, zrobienie dziur w dachu jego domu, kupienie wielkiej ryby i podrzucenie jej Wallerowi, oddawanie moczu na wycieraczkę pod drzwiami jego domu czy nawet kupno broni przez Georga ma w sobie więcej z naiwności nastolatka, który myśli że w ten sposób uprzykrzy życie komuś na kim pragnie się zemścić, niż pożądanego przez mścicieli efektu. Podczas wymyślania coraz to nowych sposobów mających na celu pomszczenie krzywd jakie spotkały Georga dwóm sfrustrowanym wspólnikom udaje się w końcu znaleźć, poza zemstą jeszcze jeden wspólny cel. Celem, który zjednoczy ich bardziej niż chęć zemsty jest odnowienie i ponowne uruchomienie rollercoastera znajdującego się w parku w którym przesiadują całymi dniami dwaj byli szkolni koledzy. Dzięki pieniądzom jakie ma Georg i wiedzy technicznej którą posiada Erich udaje im się odnowić i ponownie uruchomić sławny rollercoaster pod wszystko mówiącą nazwą „Dzika Mysz”, który staje się ich wspólnym biznesem co ma pomóc Georgowi odnaleźć się w nowej sytuacji i nowych okolicznościach życia. Jednak mimo pełnego sukcesu jakim było ponowne uruchomienie „Dzikiej Myszy” i pracy jako odpowiedzialnego za muzykę która towarzyszy podczas jazdy rollercoasterem, którą mógł dzięki temu odzyskać Georg, wciąż nie czuje on satysfakcji i pozostaje wciąż upokorzonym intelektualistą, któremu nic nie jest w stanie sprawić radość i dać chwile szczęścia. Bijąc się ze swoimi myślami postanawia uciec od wszystkiego udaje się w góry gdzie oddaje się zalewaniu smutków alkoholem. W jednej ze scen finałowych widzimy go jak nagi siedzi w śnieżnej dziurze z butelką whisky w ręku rozmyślając na temat swojego życia. I prawdopodobnie zamarzłby tam na śmierć gdyby nie nagłe pojawienie się strażników górskich, którzy swoją obecnością budzą go z pijackiego amoku w jaki popadł. Nagle zrywa się na równe nogi i zaczyna biec przez zaspy śnieżne uciekając przed strażnikami, których pojawienie się widzowie mogą rozumieć jako symboliczną przeszłość i teraźniejszość, a ucieczkę nagiego Georga po białym śniegu jako bieg ku przyszłości jasnej i niczym nie skalanej.
Wilde Maus to z całą pewnością film idealnie wpasowujący się w kilka gatunków filmowych. Przez jednych może być odbierany jako pełna ironii i cynizmu czarna komedia, przez drugich jako film zemsty, przez trzecich jako film ukazujący kryzys wieku średniego razem ze wszystkimi jego konsekwencjami, a jeszcze inni mogę go odbierać jako portret austriackiej klasy średniej z jej wszystkimi mankamentami, problemami i frustracjami. Z całą pewnością 103 minuty jakie trwa seans kinowy tego obrazu filmowego każdemu widzowi przyniesie coś godnego uwagi, co w pełni usatysfakcjonuje każdego bez względu na gust czy preferencje gatunkowe i sprawi, że czas poświęcony na zapoznanie się z tym filmem nie będzie czasem straconym. Na seans kinowy czarnej komedii o perypetiach upokorzonego dzięki zwolnieniu go z pracy krytyka muzycznego, jego wypełnionej ironicznie czarnym humorem drodze do odzyskania godności i odbudowania wartości jako człowieka w jego własnych oczach zapraszam wszystkich już od 28 lipca 2017 r. kiedy niezwykła komedia Wilde Maus będąca debiutem reżyserskim znanego austriackiego komika kabaretowego Josefa Hadera będzie miała swoją premierę w naszych kinach.

 

szczegółygatunek: komedia
produkcja: Austria, Niemcy
reżyser: Josef Hader
scenariusz: Josef Hader
zdjęcia: Xiaosu Han, Andreas Thalhammer
premiera: 28 lipca 2017 r.
obsadaJosef Hader – Georg
Pia Hierzegger – Johanna
Jörg Hartmann – Waller
Georg Friedrich – Erich
Crina Semciuc – Nicoletta
Denis Moschitto – Sebastian
Murathan Muslu – Mirko
Nora von Waldstätten – redaktorka Fitz
Johann Bednar – sprzedawca broni
Hanus Polak Jr. – taksówkarz

Powiązane posty

Newsletter

Dodaj komentarz